مطمئنا این فیلم ها دوست ندارند که توسط من روایت بشن. شاید شما هم دوست ندارید از زبان الکن من روایت فیلم های خوب رو بخونید.ولی متاسفانه من این کار رو می کنم.

۱-زندگی دیگران--فیلم آلمانی زندگی دیگران به نظر من از این نظر قابل اعتناست که تاثیر گذاری و تاثیر پذیری افراد را در شرایط خاص اجتماعی سیاسی بر زندگی افراد جامعه بخصوص در یک طبقه اجتماعی تاثیر گذار به چالش می کشد. اعتقادات راسخ افراد به هدف غایی در هر دو جبهه و نیز هنجار شکنی های سیاسی توسط ارائه فعالیت های هنری در این فیلم جایگاه اساسی و ارزشمندی دارند.

روابط عاطفی انسان ها و قوانین خشک بی حس دو تضاد هستند که در کنار هم علاوه بر ایجاد مبارزه، بر گسترش و تعمیق عواطف و نیز شدت گرفتن قوانین و رفتار های سیاسی غیر قابل انعطاف می افزاید.

فیلم به لحاظ بازی های بسیار خوب و روان و داستان یک دست و صریح ما را با خود همراه کرده و با ایجاد حس مشترک بین بیننده و رفتار های عاطفی در دو جبهه ، وضعیتی جذاب را به لحاظ حسی ایجاد می کند. برای من نوع تفکر سالم و بی تکلف نویسنده و شاعر فیلم می تواند الگویی جذاب به حساب بیاید.

پیشنهاد می کنم این فیلم را دو بار ببینید.

۲-ارواح گویا-- فیلم ارواح گویا می تواند روایت گر حکومت هایی سنت گرا و دین مدار مثل کشور خودمان باشد. نظام بسته فکری و تفتیش عقاید که به گونه های متفاوت در چنین حکومت هایی قابل روئت است ،واقعبتی است که امروز هم پی از انقلاب فرانسه قابل مشاهده است. خنوز هستند جوامعی که نیاز به اگانهایی دارند که عقاید مردم را تحت تسلط گرفته و بر رفتار دینی و اجتماعی آنها مسلط شوند.

البته رفتار های دوگانه افراد مذهبی و حاکم در مواجهه با موقعیت های خاص سیاسی و اجتماعی گویای به بن بست رسیدن این نوع حکومت و رفتار و منش مذهبی-سیاسی است.

در مواجهه با رفتار کشیش فیلم می توان همان شعر معروف کتاب معصومه شیرازی را به یاد آورد:

شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی/هر لحظه به پای دگری پا بستی/     زن گفت شیخا هر آنچه گفتی هستم/اما تو چنان که می نمایی هستی..........